ما به UA میآییم چرا که زندگی ما درست پیش نمیرود. ما به اندازهی کافی پول درنمیآوریم تا به اندازهی کافی نیازهای خود را تأمین کنیم. ممکن است از کارمان دلسرد و ناراضی باشیم؛ یا بارها پروژههای خلاقانهای را شروع کنیم که ناکام ماندند یا ممکن است از کار زیاد خسته و فرسوده شده باشیم. ما نمیدانیم چه کار کنیم.
نخستین علاقهمندی ما به UA معمولاً از تشخیص نشانههای کمدرآمدی در خودمان است. این شناخت، نخستین قدم در بهبودی از بیماریای است که چه آن را تشخیص بدهیم چه ندهیم، بسیاری از ما را تحت تأثیر قرار داده و زندگی ما را غیر قابل اداره کرده است. شاید در برنامههای دوازده قدمی دیگر عضو باشیم یا خیر، اگر عضو آنها بوده باشیم، در آن صورت احتمالاً در آن برنامهها پاسخی برای کمدرآمدی خود پیدا نکردهایم. اگر عضو انجمنهای دوازده قدمی نیستیم، هنگامی که به UA میآییم شاید برای اولین بار رفتارهای اعتیادگونهی خود را ببینیم که نمایانگر تمایل اجباری به پنهان شدن و به کمدرآمدی است. نهایتا ما به UA میآییم چون در برابر نشانهها احساس بیقدرتی داریم.
نخستین علاقهمندی ما به UA معمولاً از تشخیص نشانههای کمدرآمدی در خودمان است. این شناخت، نخستین قدم در بهبودی از بیماریای است که چه آن را تشخیص بدهیم چه ندهیم، بسیاری از ما را تحت تأثیر قرار داده و زندگی ما را غیر قابل اداره کرده است. شاید در برنامههای دوازده قدمی دیگر عضو باشیم یا خیر، اگر عضو آنها بوده باشیم، در آن صورت احتمالاً در آن برنامهها پاسخی برای کمدرآمدی خود پیدا نکردهایم. اگر عضو انجمنهای دوازده قدمی نیستیم، هنگامی که به UA میآییم شاید برای اولین بار رفتارهای اعتیادگونهی خود را ببینیم که نمایانگر تمایل اجباری به پنهان شدن و به کمدرآمدی است. نهایتا ما به UA میآییم چون در برابر نشانهها احساس بیقدرتی داریم.